Skip Navigation Links.

چگونه خون بندناف جان بیماران مبتلا به سرطان خون را نجات می‌دهد؟

14 مرداد 1405

| 7| مدت زمان مطالعه: 4 دقیقه

تائید شده توسط

کپی

کپی شد

https://www.rsct.ir/blogs/ID/8061

نتایج جدید مطالعات بین‌المللی نشان می‌دهد پیوند دو واحدی خون بندناف با استفاده از رژیم‌های درمانی هوشمندانه و فناوری انبساط سلولی، به نتایجی هم‌تراز با پیوند نیمه‌همسان دست یافته و در بسیاری از بیماران با خطر کمتر بیماری پیوند علیه میزبان همراه است.

در سال‌های اخیر، پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز به یکی از مؤثرترین روش‌های درمان سرطان خون، لوسمی، لنفوم و سایر بدخیمی‌های خونی تبدیل شده است. آنچه این حوزه را بیش از گذشته مورد توجه پزشکان قرار داده، پیشرفت‌های چشمگیری است که در استفاده از خون بندناف به عنوان منبعی ارزشمند از سلول‌های بنیادی رخ داده است؛ پیشرفت‌هایی که امروز امید تازه‌ای برای بیمارانی ایجاد کرده که به اهداکننده کاملاً سازگار دسترسی ندارند.

بانک‌های ذخیره‌سازی خون بندناف، از جمله بانک خون بندناف رویان، نقش مهمی در حفظ این منبع ارزشمند زیستی ایفا می‌کنند؛ منبعی که می‌تواند در آینده برای درمان طیف گسترده‌ای از بیماری‌های خونی و برخی اختلالات ایمنی مورد استفاده قرار گیرد.

چرا خون بندناف در پیوند سلول‌های بنیادی اهمیت دارد؟

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیوند سلول‌های بنیادی، یافتن اهداکننده کاملاً سازگار (HLA Match) است. بسیاری از بیماران، به‌ویژه در جمعیت‌های مختلف ژنتیکی، هرگز چنین اهداکننده‌ای پیدا نمی‌کنند. در چنین شرایطی، دو گزینه مهم پیش روی پزشکان قرار دارد:

  • پیوند نیمه‌همسان (Haploidentical Transplant) که معمولاً از یکی از اعضای خانواده انجام می‌شود.
  • پیوند خون بندناف که به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد سلول‌های بنیادی موجود در آن، نیاز به تطابق کامل ژنتیکی ندارد.

مطالعات منتشرشده در سال‌های اخیر نشان می‌دهد هر دو روش می‌توانند نتایج درمانی مطلوبی داشته باشند، اما پیوند خون بندناف با خطر کمتر بیماری پیوند علیه میزبان (GVHD) همراه است؛ عارضه‌ای که در آن سلول‌های اهداکننده به بافت‌های بدن بیمار حمله می‌کنند.

پیوند دو واحدی خون بندناف؛ راهکاری برای درمان بزرگسالان

یکی از محدودیت‌های قدیمی خون بندناف، تعداد کمتر سلول‌های بنیادی در هر واحد خون بندناف بود؛ موضوعی که استفاده از آن را در بیماران بزرگسال دشوار می‌کرد.

پژوهشگران با معرفی پیوند دو واحدی خون بندناف (Double Unit Cord Blood Transplantation) این مشکل را تا حد زیادی برطرف کرده‌اند. در این روش، دو واحد خون بندناف به طور همزمان برای یک بیمار استفاده می‌شود و تعداد سلول‌های بنیادی دریافتی به سطح مناسبی برای درمان بیماران بزرگسال می‌رسد.

بر اساس نتایج مطالعات، این روش توانسته است:

  • نرخ پیوندگیری موفق را به بیش از ۹۰ درصد برساند؛
  • خطر GVHD را کاهش دهد؛
  • و بقای بدون پیشرفت بیماری را در بسیاری از بیماران به بیش از ۶۵ درصد طی دو سال افزایش دهد.

این دستاورد به‌ویژه برای بیمارانی که به سرطان خون و سایر بدخیمی‌های خونی مبتلا هستند، اهمیت ویژه‌ای دارد.

رژیم‌های درمانی هوشمندانه؛ افزایش شانس موفقیت پیوند

یکی دیگر از پیشرفت‌های مهم در حوزه پیوند خون بندناف، استفاده از رژیم‌های آماده‌سازی غیرمیلوآبلیتیو (Non-myeloablative Conditioning) همراه با افزایش کنترل‌شده دوز پرتودهی کل بدن (TBI) است.

در این روش، مغز استخوان بیمار به طور کامل تخریب نمی‌شود و در عین حال شرایط مناسبی برای پذیرش سلول‌های بنیادی پیوندی فراهم می‌شود. این رویکرد به پزشکان امکان می‌دهد حتی در بیماران سالمند یا بیمارانی که توان تحمل درمان‌های بسیار سنگین را ندارند، از مزایای پیوند خون بندناف بهره ببرند.

مطالعات نشان داده است که این روش می‌تواند بدون افزایش قابل توجه عوارض درمان، احتمال پیوندگیری موفق را به شکل محسوسی افزایش دهد.

انبساط سلولی؛ آینده پیوند خون بندناف

شاید مهم‌ترین تحول سال‌های اخیر، توسعه فناوری انبساط سلول‌های بنیادی (Ex Vivo Expansion) باشد.

در این فناوری، سلول‌های بنیادی استخراج‌شده از خون بندناف پیش از تزریق به بیمار، در شرایط آزمایشگاهی تکثیر می‌شوند. نتیجه این فرایند افزایش چشمگیر تعداد سلول‌های بنیادی و کوتاه شدن زمان پیوندگیری است.

مطالعات نشان می‌دهد انبساط سلولی می‌تواند:

  • زمان پیوندگیری را ۱۰ تا ۱۵ روز کاهش دهد؛
  • خطر عفونت‌های شدید پس از پیوند را کمتر کند؛
  • مدت بستری بیمار را کاهش دهد؛
  • و احتمال بقای بلندمدت بیمار را افزایش دهد.

این فناوری به‌ویژه زمانی که در کنار پیوند دو واحدی خون بندناف استفاده می‌شود، نتایج بسیار امیدوارکننده‌ای به همراه داشته است.

آینده درمان با سلول‌های بنیادی؛ پزشکی شخصی‌سازی‌شده

مجموعه این پیشرفت‌ها نشان می‌دهد که آینده درمان با سلول‌های بنیادی خون بندناف به سمت پزشکی شخصی‌سازی‌شده حرکت می‌کند.

پزشکان امروز می‌توانند با توجه به سن بیمار، نوع سرطان، وضعیت سیستم ایمنی، سابقه درمان و شرایط ژنتیکی، مناسب‌ترین روش پیوند را انتخاب کنند. در برخی بیماران، پیوند نیمه‌همسان بهترین گزینه است و در برخی دیگر، پیوند خون بندناف یا ترکیب فناوری‌های جدید مانند انبساط سلولی می‌تواند شانس درمان را به طور چشمگیری افزایش دهد.

نقش بانک خون بندناف رویان در آینده درمان

پیشرفت‌های علمی اخیر بار دیگر اهمیت ذخیره‌سازی خون بندناف را آشکار می‌کند. خون بندناف که زمانی پس از تولد دور ریخته می‌شد، امروز به منبعی ارزشمند از سلول‌های بنیادی تبدیل شده است که می‌تواند در درمان بسیاری از بیماری‌های خونی، نقص‌های ایمنی و برخی اختلالات ژنتیکی نقش داشته باشد.

بانک خون بندناف رویان به عنوان یکی از مراکز پیشرو در ذخیره‌سازی سلول‌های بنیادی خون بندناف در ایران، امکان حفظ این سرمایه زیستی را برای خانواده‌ها فراهم کرده است؛ سرمایه‌ای که ممکن است در آینده برای خود کودک یا برخی از اعضای خانواده قابل استفاده باشد.

جمع‌بندی

تحولات اخیر در پیوند خون بندناف نشان می‌دهد که این روش دیگر تنها یک گزینه جایگزین نیست، بلکه به یکی از مؤثرترین راهکارهای درمان سرطان خون و سایر بدخیمی‌های خونی تبدیل شده است. استفاده از پیوند دو واحدی خون بندناف، رژیم‌های درمانی هوشمندانه و فناوری انبساط سلولی، افق‌های تازه‌ای در درمان بیماران گشوده است.

برای هزاران بیماری که در انتظار پیوند سلول‌های بنیادی هستند، این پیشرفت‌ها تنها یک خبر علمی نیست؛ بلکه امیدی واقعی برای ادامه زندگی و آغاز دوباره است؛ امیدی که ارزش ذخیره‌سازی خون بندناف را بیش از هر زمان دیگری نشان می‌دهد.

 

محتوای این مقاله صرفا برای افزایش اطلاعات عمومی شماست و به منزله تجویز پزشکی نیست

نویسنده:

سمانه سبزیانی

منبع:

, , ,

برچسب ها:

نظر جدید

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید: