خون بند ناف

نتایج تازه‌ترین تحقیقات علمی نشان می‌دهد که سلول‌های بنیادی خون بند ناف می‌توانند آینده درمان آسیب‌های عصبی و اختلالات مغزی نوزادان را متحول کنند. پژوهش‌هایی که در ژانویه ۲۰۲۶ در حوزه پزشکی بازساختی منتشر شده‌اند، بر ظرفیت بالینی این سلول‌ها برای کاهش آسیب‌های مغزی و بهبود عملکرد عصبی تمرکز دارند و امیدهای تازه‌ای را برای درمان بیماری‌هایی ایجاد کرده‌اند که تاکنون گزینه درمانی قطعی نداشته‌اند.

سلول‌های بنیادی خون بندناف از ارزش درمانی بالایی برخوردارند و در سال‌های اخیر با پیشرفت‌های بزرگ علمی توانسته‌اند محدودیت‌های قبلی را بشکنند و استفاده‌ در درمان بیماری‌ها را گسترش دهند.

سلول های بنیادی که از بند ناف گرفته می شوند بسیار پر توان و نامیرا هستند و همچنین در اثر تکثیرهای پی در پی دچار پیری نمی شوند.

بیماری‌های التهابی روده (Inflammatory Bowel Diseases) شامل دو بیماری اصلی کرون و کولیت اولسراتیو هستند که با التهاب مزمن دستگاه گوارش شناخته می‌شوند. این بیماری‌ها ماهیتی خودایمنی دارند؛ به این معنا که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های سالم روده حمله می‌کند. کرون می‌تواند هر بخشی از دستگاه گوارش، از دهان تا مقعد، را درگیر کند، در حالی که کولیت اولسراتیو عمدتاً محدود به روده بزرگ و راست‌روده است. این بیماری‌ها معمولاً دوره‌های عود و فروکش دارند و نیازمند پایش و درمان طولانی‌مدت هستند.

اطلاع‌رسانی دقیق درباره سابقه خانوادگی: در فرم قرارداد بانک خون بندناف رویان، سابقه مبتلایان در خانواده (پدر، مادر، خواهر/برادر) معمولاً پرسیده می‌شود. داشتن پدر یا مادر مبتلا به سلیاک باید در این بخش اعلام گرد اما مانع عقد قرارداد نیست.

اگر فرزندتان به کمک روش IVF (لقاح آزمایشگاهی) متولد شده یا در انتظار تولد او هستید، باید بدانید که ذخیره‌سازی خون بندناف این نوزاد منع قرارداد نیست.

چگونه عوامل دوران بارداری می‌توانند بر سلامت متابولیکی کودکان تأثیر بگذارند؟

فلزات سنگین، مانند سرب، جیوه و کادمیوم، به‌عنوان آلاینده‌های جدی محیط‌زیستی شناخته می‌شوند که می‌توانند بر سلامت مادر و جنین تأثیر منفی بگذارند.

پاسخ‌های خود ایمنی مهم‌ترین مکانیسم‌های بیماری‌زای زیربنایی دیابت نوع 1 (T1D) هستند. وزیکول‌های خارج سلولی (EVs) مشتق شده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSCs) دارای اثرات تعدیل کننده ایمنی هستند. در این مطالعه، گروهی از محققین به بررسی اینکه آیا EVهای مشتق شده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی بندناف انسان (HucMSC-EVs) اثرات درمانی بر روی موش‌های دیابتی غیرچاق (NOD) به عنوان مدل T1D دارند یا خیر پرداختند.