اخبار

به گزارش روابط عمومی، دکتر مرتضی ضرابی در پیام نوروزی به هم میهنان عزیز گفت: در سال 1403 بیش از 21 هزار نمونه خون بندناف را جمع آوری و ذخیره سازی  کردیم که در واقع 2 درصد تولدهای در کشور را شامل شده است.

وی افزود: اولین محصول پالایشگاه زایمانی که یک زخم پوش مشتق از پرده جنینی بود را نیز در سال 1403 وارد بازار کردیم. این محصول در زخم پای دیابتی، سوختگی و زخم بستر کاربرد دارد. 

دکتر ضرابی در ادامه بیان داشت: برای بیماران نیازمند پیوند سلول های بنیادی نیز سلول بنیادی خون بندناف فراهم کردیم و  با استفاده از سلول بنیادی خون بندناف، امکان بازیافتن سلامتی آنها فراهم شد. 

مدیرعامل بانک خون بندناف رویان اضافه کرد: سه محصول جدید در سال 1404 به محصولات شرکت فناوری بن یاخته های رویان اضافه خواهد شد که امکان صادرات آن را در سال آتی فراهم خواهد شد.  

مشروح این پیام را با هم می بینیم. 

به گزارش روابط عمومی، در روزهای یکم تا چهارم فروردین ماه سال1404 خدمات دهی به متقاضیان عقد قرارداد ذخیره سازی خون بندناف فقط به صورت اینترنتی و برای موارد اورژانسی فعال خواهد بود.

این مرکز با پشتیبانی 24 ساعته از خانواده هایی که قرارداد ذخیره سازی سلول های بنیادی خون بندناف فرزندشان را منعقد کرده اند، پاسخگوی موارد اورژانسی است.

همچنین از 5 تا 10 فروردین، متقاضیان محترم به صورت حضوری و اینترنتی از ساعت 7.30 الی 13 می توانند از خدمات بانک خون بندناف رویان بهره مند شوند.

ساعت کاری واحد پذیرش بانک خون بندناف رویان در روزهای پنج شنبه ایام سال نو (1 الی 15 فروردین)  7:30  الی 12.30 است.

برای ثبت نام اینترنتی ذخیره سازی خون بندناف به سایت www.rsct.ir مراجعه فرمایید.

برای ارتباط با واحد ارتباط با مشتری با شماره 27635000-021  تماس بگیرید.

خون بندناف چیست؟

خون موجود در بندناف جدا شده از نوزادان در بدو تولد، همچنان به عنوان ضمائم اضافی زایمانی در نظر گرفته می‌شود، اما در واقع حاوی کلیه سلول‌های خونی و از همه مهم‌تر درصد قابل ملاحظه‌ای از سلول‌های بنیادی خون‌ساز است که آن را بسیار ارزشمند می‌سازد. کاربردهای درمانی و پزشکی این سلول‌ها با سرعت زیادی در حال گسترش است. از آنجایی که این سلول‌ها به بدن در بازسازی بافت‌ها و سیستم‌ها کمک می‌کنند، خون بند‌ناف امروزه به عنوان یک عنصر احیاءکننده نیز شناخته می‌شود.

کاربرد درمانی خون بندناف

بیش از سه دهه از پیوند اولین خون بندناف برای درمان کودک مبتلا به کم‌خونی فانکونی می‌گذرد. در عصر حاضر از خون بندناف برای درمان بسیاری از بیماری‌های بدخیم مانند اختلالات خونی، نقص سیستم ایمنی، بیماری‌های متابولیک و برخی از سرطان‌ها استفاده می‌شود. تحقیقات پژوهشگران این حوزه، نویدبخش آینده‌ای است که استفاده از سلول‌های خون بندناف فراتر از تصور‌ها خواهد رفت و امید می‌رود با سیر افزایشی مطالعات کارآزمایی بالینی در سراسر دنیا، برای درمان بیماری‌هایی مانند فلج مغزی، سکته مغزی، دیابت و اوتیسم کارایی خواهد داشت و افق‌های کاربردی فراوان‌تری برای استفاده از این سلول‌ها گشوده شود.

فواید ذخیر‌ه‌سازی سلول‌های بنیادی خون بندناف

فرصت ذخیره‌سازی سلول‌های بنیادی خون بندناف، فقط یک بار در زندگی پیش می‌آید و در صورت ذخیره‌سازی و نیاز افراد، به مدت بیش از ٢٠ سال قابل دسترسی هستند. پیشرفت‌‌‌های زیادی در شناخت زیست‌شناسی سلول‌‌های بنیادی خون‌ساز انجام‌ گرفته و پیوند این سلول‌‌ها برای درمان برخی بیماری‌ها امیدبخش بوده است. سلول‌های بنیادی خون بندناف سازگاری بافتی بیشتری دارند؛ بدین معنا که احتمال رد پیوند سلولی توسط فرد گیرنده پیوند، کمتر است و همچنین هنگام پیوند به ندرت ناقل بیماری‌های عفونی خواهند بود. سلول‌های بنیادی خون بندناف توانایی عبور از سد خونی و مغزی را دارند. این سلول‌ها می‌توانند به سلول‌های عصبی و سایر سلول‌های مغزی نیز تبدیل شوند؛ بنابراین ممکن است در درمان برخی از اختلالات مغزی مؤثر باشند. این در حالی است که جمع‌آوری‌، پردازش و ذخیره‌سازی این سلول‌ها ایمن و کاملاً بدون درد و عارضه برای کودک و مادر است.

پایان مطلب/

جنتامایسین، یک آنتی‌بیوتیک از گروه آمینوگلیکوزیدها، به طور گسترده‌ای برای درمان عفونت‌های باکتریایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. انتقال این دارو از مادر به جنین از طریق جفت موضوعی حیاتی در دوران بارداری است. جفت نقش مهمی در تأمین مواد مغذی و دفع مواد زائد ایفا می‌کند و همچنین می‌تواند داروها را منتقل کند. غلظت جنتامایسین در خون بند ناف به عنوان نشانگری از میزان تماس جنین با این دارو در طول بارداری به شمار می‌رود و می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره عوارض جانبی احتمالی آن، شامل آسیب به شنوایی و عملکرد کلیه نوزادان، ارائه دهد. عوامل متعددی بر انتقال جنتامایسین تأثیر می‌گذارند، از جمله دوز و زمان مصرف، ویژگی‌های فیزیولوژیکی مادر و شرایط خاص سلامت. اندازه‌گیری غلظت این دارو در خون بندناف کمک کننده به پزشکان در اتخاذ تصمیمات درمانی بهتر و کاهش خطرات مرتبط با مصرف آن است. در نهایت، بررسی تأثیرات جنتامایسین بر جنین و روند انتقال آن از مادر به جنین، نیازمند تحقیقات بیشتر و توجه دقیق به شرایط بالینی هر مادر و نوزاد می‌باشد.
مقدمه
جنتامایسین، یک آنتی‌بیوتیک از دسته آمینوگلیکوزیدهاست که به طور فراوان برای درمان عفونت‌های باکتریایی به کار می‌رود. این دارو به خاطر ویژگی‌های منحصر به فرد خود، به عنوان یک درمان مؤثر در شرایط بالینی متعدد شناخته شده است. با این حال، مصرف جنتامایسین در دوران بارداری و تأثیرات آن بر نوزاد متولد شده، به ویژه از طریق خون بند ناف، موضوعی پیچیده و مهم است که نیازمند پژوهش‌های دقیق و عمیق‌تری می‌باشد.

فیزیولوژی جفت و انتقال داروها
جفت به عنوان یک ارگان حیاتی در دوران بارداری عمل می‌کند و وظایف مهمی در تأمین مواد مغذی و اکسیژن برای جنین و همچنین دفع مواد زائد ایفا می‌کند. علاوه بر این، جفت نقش کلیدی در انتقال داروها و مواد شیمیایی از مادر به جنین دارد. این فرآیندها بسته به نوع دارو، دوز، زمان مصرف و شرایط فیزیولوژیکی مادر متفاوت هستند. جنتامایسین به دلیل ساختار شیمیایی خود، ممکن است از طریق جفت منتقل شود، اما مکانیسم‌های دقیق آن هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است. با توجه به اینکه جنتامایسین به راحتی در مایعات بدن حل می‌شود، بررسی غلظت آن در خون بند ناف می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره میزان انتقال این دارو از مادر به جنین ارائه دهد.

اهمیت غلظت جنتامایسین در خون بندناف
غلظت جنتامایسین در خون بند ناف می‌تواند به‌عنوان یک نشانگر از میزان تماس جنین با این دارو در طول بارداری عمل کند. این غلظت، تأثیرات قابل توجهی بر سلامتی نوزاد دارد و در صورت فراتر بودن از حد ایمن، می‌تواند عوارض جانبی جدی ایجاد کند. از جمله این عوارض، آسیب به شنوایی و اختلال در عملکرد کلیه نوزادان است که به شدت می‌تواند کیفیت زندگی آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. تحقیقات نشان داده‌اند که استفاده از جنتامایسین در دوران بارداری ممکن است منجر به بروز مشکلاتی در سیستم‌های حسی و حرکتی نوزاد شود. بنابراین، پایش دقیق غلظت این دارو در خون بند ناف اهمیت بسیاری دارد. این اندازه‌گیری به پزشکان این امکان را می‌دهد که ارزیابی دقیقی از میزان خطرات مرتبط با مصرف جنتامایسین داشته باشند و تصمیمات درمانی بهتری اتخاذ کنند. علاوه بر این، با آگاهی از غلظت دارو، پزشکان می‌توانند برنامه‌های درمانی را بر اساس وضعیت خاص هر بیمار تنظیم کنند و از عوارض ناخواسته جلوگیری نمایند. در نتیجه، اندازه‌گیری غلظت جنتامایسین نه‌تنها برای حفظ سلامتی نوزادان حیاتی است، بلکه به بهبود کیفیت مراقبت‌های پزشکی در دوران بارداری کمک می‌کند و امکان ارائه درمان‌های مؤثرتر را فراهم می‌آورد.

عوامل مؤثر بر انتقال جنتامایسین
چندین عامل می‌توانند بر انتقال جنتامایسین از مادر به جنین از طریق جفت تأثیر بگذارند. 
1. دوز و زمان مصرف: مصرف دوزهای بالاتر جنتامایسین معمولاً به افزایش غلظت دارو در خون بند ناف منجر می‌شود. برای مثال، در مواردی که دارو در نزدیکی زمان زایمان مصرف می‌شود، احتمال بالاتر بودن غلظت دارو در نوزاد بیشتر است. همچنین، مدت‌زمانی که دارو قبل از زایمان مصرف شده نیز می‌تواند تأثیرگذار باشد.
2. ویژگی‌های فیزیولوژیکی مادر: سن، وزن و وضعیت سلامت عمومی مادر می‌توانند بر نحوه متابولیسم و جذب دارو تأثیر بگذارند. به عنوان نمونه، مادرانی که دچار مشکلات کلیوی هستند یا بیماری‌های مزمن دارند، ممکن است با دشواری بیشتری در حذف جنتامایسین از بدن خود مواجه شوند، که این امر می‌تواند منجر به افزایش غلظت دارو در خون بند ناف و در نتیجه خطرات مرتبط با آن برای جنین شود.
3. ویژگی‌های جفت: تغییرات در ساختار و عملکرد جفت در طول بارداری می‌تواند تأثیرات زیادی بر انتقال داروها داشته باشد. اختلالات جفت مانند پلاکت previa یا سایر ناهنجاری‌ها ممکن است باعث تغییر در توانایی جفت برای عبور داروها شوند و در نهایت بر سلامت جنین تأثیر بگذارند.
4. مصرف همزمان داروها: همزمانی مصرف جنتامایسین با سایر داروها می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر روی جذب و متابولیسم آن داشته باشد. برخی داروها ممکن است با جنتامایسین تداخل داشته باشند و باعث تغییر در غلظت آن در خون بند ناف شوند. به همین دلیل، پزشکان باید در تجویز همزمان داروها دقت لازم را به خرج دهند تا از عوارض ناخواسته جلوگیری کنند.

بررسی‌های کلینیکی و نتایج
تحقیقات متعدد نشان داده‌اند که غلظت جنتامایسین در خون بند ناف نوزادان ممکن است به طور قابل توجهی متفاوت باشد. در مطالعاتی بر روی زنان باردار، مشاهده شده است که برخی نوزادان دارای غلظت‌های بالای جنتامایسین هستند در حالی که در نوزادان دیگر این غلظت بسیار پایین است. این تفاوت‌ها می‌تواند ناشی از چندین عامل باشد که شامل دوز دارو، زمان دقیق مصرف و وضعیت سلامت مادر است. به عنوان مثال، دوزهای بالاتر معمولاً با افزایش غلظت دارو در خون بند ناف همراه هستند. همچنین، زمان مصرف نیز تأثیرگذار است؛ به‌خصوص اگر دارو در نزدیکی زمان زایمان مصرف شود، احتمال افزایش غلظت در نوزاد بیشتر خواهد بود. وضعیت سلامت مادر نیز نقش مهمی دارد؛ بیماری‌ها یا اختلالات کلیوی ممکن است توانایی مادر را در دفع دارو کاهش دهند و باعث تجمع آن در بدن شوند. در نتیجه، شناخت این عوامل برای مدیریت درمان جنتامایسین در دوران بارداری و پیشگیری از عوارض ناخواسته برای جنین ضروری است.

نتیجه
تحقیقات نشان داده‌اند که غلظت جنتامایسین در خون بند ناف نوزادان می‌تواند متغیر باشد. برخی نوزادان غلظت‌های بالایی از این دارو دارند، در حالی که در دیگران غلظت‌ها پایین است. این تفاوت‌ها به عواملی مانند دوز دارو، زمان مصرف و وضعیت سلامت مادر بستگی دارد. دوزهای بالاتر معمولاً منجر به افزایش غلظت در خون بند ناف می‌شوند، و مصرف دارو نزدیک به زمان زایمان نیز می‌تواند تأثیرگذار باشد. همچنین، سلامت مادر و وجود بیماری‌هایی مانند مشکلات کلیوی می‌تواند ظرفیت دفع دارو را کاهش دهد و خطر عوارض ناخواسته برای جنین را افزایش دهد.
پایان مطلب/

به گزارش روابط عمومی، مقاله تفسیری دکتر نوری و همکارانش که به بررسی تفاوت پاسخ کودکان مبتلا به فلج مغزی به دو نوع سلول‌درمانی پرداخته بود، با همکاری دکتر فرانسیس ورتر  در قالبی جدید ارائه شد و در مجله Parents’ Guide به چاپ رسید. این مقاله به مقایسه اثرات سلول‌های تک هسته‌ای خون بندناف با سلول‌های مزانشیم مشتق از بافت در درمان این بیماران پرداخته و این اثرات را در تابعی از زمان مورد بررسی قرار داده است و یافته‌های ارزشمندی را در این حوزه مطرح کرده است.

پاسخ فلج مغزی به سلول‌درمانی به عنوان تابعی از زمان
 

برای اولین بار، پاسخ کودکان مبتلا به فلج مغزی به دو نوع سلول‌درمانی مختلف در طول زمان مقایسه شده است، در حالی که سایر متغیرهای مقایسه ثابت نگه داشته شده‌اند. این مقایسه نشان داد که در ابتدا، بهبود با سلول‌های تک‌هسته‌ای خون بند ناف (MNC) سریع‌تر بود، اما در پایان یک سال، تفاوت معناداری بین پاسخ به سلول‌های MNC و سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSC) حاصل از بافت بند ناف وجود نداشت.

در این مطالعه، ۱۰۸ بیمار حضور داشتند که هر گروه شامل ۳۶ بیمار بود. با این حال، برای تأیید این نتایج، مطالعات بیشتری با نمونه‌های بزرگ‌تر مورد نیاز است. یکی از چالش‌های اصلی در درمان فلج مغزی با سلول‌درمانی، متغیرهای متعدد در این مطالعات است که باعث می‌شود نتایج آن‌ها به طور مستقیم قابل مقایسه نباشند. برخی از این متغیرها شامل نوع فلج مغزی، شدت بیماری، سن بیمار، نوع سلول مورد استفاده، روش کشت سلولی برای MSC، دوز سلولی، مسیر انتقال سلول، سیستم اندازه‌گیری بهبود عملکرد حرکتی، میزان کنترل آزمایش و زمان‌بندی ارزیابی‌ها هستند.

در حال حاضر، اثربخشی درمان با خون بند ناف برای کودکان مبتلا به فلج مغزی ثابت شده است. بیمارانی که سلول‌های تک‌هسته‌ای خون بند ناف (MNC) دریافت کرده‌اند، بهبودی قابل توجهی در مهارت‌های حرکتی داشته‌اند. این امر توسط یک متاآنالیز داده‌های فردی شرکت‌کنندگان (IPDMA) تأیید شده است که در سال ۲۰۲۳ به عنوان چکیده کنفرانس منتشر شد و به زودی به‌صورت مقاله کامل در یک مجله پزشکی منتشر خواهد شد.

این مقایسه جدید از این نظر منحصر‌به‌فرد است که کودکان دریافت‌کننده سلول‌های MNC خون بند ناف و کودکان دریافت‌کننده سلول‌های MSC بافت بند ناف، در یک مرکز تحقیقاتی مشابه تحت درمان قرار گرفته‌اند و متغیرها تا حد امکان ثابت نگه داشته شده‌اند. تمامی کودکان در مرکز کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران در ایران درمان شدند.

جزئیات مطالعه:

• همه شرکت‌کنندگان دارای تشخیص فلج مغزی اسپاستیک با ضایعات ماده سفید مغز بودند.
• شدت بیماری بین ۲ تا ۵ در شاخص شدت قرار داشت.
• سن بیماران بین ۴ تا ۱۴ سال بود.
• تمامی بیماران یک تزریق داخل نخاعی از یکی از موارد زیر دریافت کردند:
  • ۵ میلیون سلول تک‌هسته‌ای خون بند ناف (MNC) به ازای هر کیلوگرم وزن بدن
  • دوز ثابت ۲۰ میلیون سلول بنیادی مزانشیمی (MSC) از بافت بند ناف
  • یک روش کنترل (بدون تزریق سلول‌های بنیادی، به عنوان گروه شاهد)
• خون بند ناف به‌صورت آلوژنیک با تطابق ۶/۶ HLA استفاده شد، در حالی که بافت بند ناف با روش هضم آنزیمی پردازش و سلول‌های MSC آن تا مرحله چهارم کشت شدند.

روش‌های ارزیابی:

• ارزیابی عملکرد حرکتی با مقیاس GMFM-66
• سایر معیارهای عملکردی و انواع مختلف تصویربرداری مغزی از جمله تصویربرداری تنسور انتشار (DTI)
• والدین، شرکت‌کنندگان، و محققان در طول مطالعه نسبت به نوع درمان بی‌اطلاع بودند.
• اندازه‌گیری‌ها در فواصل یک، سه، شش، و دوازده ماه پس از درمان انجام شد.
• همه شرکت‌کنندگان در طول مطالعه یک برنامه فیزیوتراپی مشابه دریافت کردند.

نتایج و اهمیت:

• مطالعات قبلی به‌طور جداگانه نتایج گروه‌های MNC و MSC را بررسی کرده بودند. این مقاله جدید اولین مطالعه‌ای است که این دو گروه را در طول زمان مقایسه می‌کند.
• با وجود اندازه نمونه کوچک، تفاوت در یک ماه نخست به لحاظ آماری معنادار بود (P<0.05)، اما پس از یک سال، تفاوت چشمگیری مشاهده نشد.
• والدینی که به دنبال سلول‌درمانی برای فرزندان خود هستند، اغلب می‌پرسند کدام نوع سلول نتایج بهتری دارد. این مطالعه نشان می‌دهد که در درازمدت، هر دو نوع سلول (MNC و MSC) مؤثر هستند و نتایج آن‌ها مشابه است، البته در صورتی که دوزها و روش تزریق مشابهی استفاده شود.
• بهبود مهارت‌های حرکتی ناشی از سلول‌درمانی در بیماران فلج مغزی در نهایت به یک حد مشخص می‌رسد، بنابراین تزریق‌های مکرر می‌تواند برای پیشرفت بیشتر مفید باشد.
• در این مطالعه، از تزریق داخل نخاعی استفاده شد، در حالی که بسیاری از بیمارستان‌ها از تزریق وریدی استفاده می‌کنند که در آن سلول‌ها از جریان خون عبور کرده و توسط ریه‌ها فیلتر می‌شوند، که باعث کاهش میزان سلول‌های عبوری از سد خونی مغز و رسیدن آن‌ها به ضایعات مغزی می‌شود.

درباره نویسندگان:

• دکتر فرانسیس ورتر، بنیان‌گذار و مدیر بنیاد راهنمای والدین برای بانک خون بند ناف در ایالات متحده
• دکتر معصومه نوری، مدیر واحد تحقیق و توسعه شرکت فناوری بن یاخته های رویان که بزرگ‌ترین بانک خون بند ناف در خاورمیانه است.

دسته‌بندی نکات مهم:

✅ مقایسه دو روش سلول‌درمانی:

• سلول‌های تک‌هسته‌ای خون بند ناف (MNC): در ابتدا تأثیر سریع‌تر
• سلول‌های بنیادی مزانشیمی از بافت بند ناف (MSC): در طول زمان تأثیر مشابه

✅ جزئیات مطالعه:

• تعداد شرکت‌کنندگان: ۱۰۸ کودک (۳۶ کودک در هر گروه)
• محل انجام مطالعه: دانشگاه علوم پزشکی تهران
• معیارهای سنجش: GMFM-66، تصویربرداری DTI، و معیارهای عملکردی دیگر
• روش تزریق: داخل نخاعی

✅ نتایج:

• در کوتاه‌مدت، MNC عملکرد بهتری داشت.
• در بلندمدت، هر دو روش تأثیر مشابهی داشتند.
• اندازه نمونه کوچک است و نیاز به بررسی بیشتر دارد.
• تزریق مکرر می‌تواند به بهبود بیشتر کمک کند.
• روش تزریق مهم است؛ تزریق داخل نخاعی تأثیر بهتری نسبت به تزریق وریدی دارد.

✅ اهمیت برای بیماران و والدین:

• هر دو نوع سلول در بهبود فلج مغزی اسپاستیک مؤثر هستند.
• انتخاب بین آن‌ها باید بر اساس دوز، روش تزریق، و شرایط کودک انجام شود.
• نتایج این مطالعه می‌تواند به تصمیم‌گیری والدین کمک کند.

📌 نتیجه‌گیری:
این مطالعه گامی مهم در درک بهتر سلول‌درمانی برای فلج مغزی است، اما برای نتیجه‌گیری قطعی، تحقیقات گسترده‌تری مورد نیاز است.

نمایشگاه "زنان ایرانی، قصه‌های نانوشته"  با هدف ایجاد بستری برای معرفی توانمندی‌های زنان ایرانی در داخل کشور و در سطح بین‌المللی برگزار شد.

این نمایشگاه با حضور زهرا بهروز آذر، معاون رییس‌جمهور در امور زنان و خانواده و کاظم غریب‌آبادی، معاون امور حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، افتتاح شد.

این مراسم با حضور دیپلمات‌های خارجی و مقامات ایرانی برگزار شد و دستگاه‌های مختلف دولتی و همچنین شرکت‌های خصوصی و دانش‌بنیان به ارائه جدیدترین دستاوردهای خود در حوزه زنان و خانواده پرداختند.

این نمایشگاه به همت معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری و وزارت امور خارجه کشور در محل خانه فناوری و نوآوری آی هیت برگزار شد و سفیران کشورهای خارجی در جمهوری اسلامی ایران و برخی از دیپلمات‌های کشور، از جمله مهمانان ویژه این نمایشگاه بودند.

غرفه بانک خون بندناف رویان نیز در این نمایشگاه مورد توجه ویژه مسئولان و بازدیدکنندگان قرار گرفت.

این نمایشگاه از ساعت ۱۵ الی ۱۷ در سالن A۳۷ مجموعه نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران، خانه نوآوری و فناوری ایران (آی‌هیت) برگزار شد و سفرایی از ۱۷ کشور و همسرانشان به عنوان مهمانان ویژه در این رویداد حضور داشتند.

به گزارش روابط عمومی، طبق آئین نامه ارزیابی عملکرد، شاخص هایی برای ارزیابی عملکرد دفاتر نمایندگی شرکت فناوری بن یاخته های رویان مورد بررسی قرار گرفته است که بر همین اساس 8 دفتر نمایندگی موفق شدند بیشترین امتیاز را کسب کنند.

شاخص های ارزیابی دفاتر نمایندگی:

1. نرخ افزایش تعداد قرارداد نهایی نسبت به مدت مشابه
2. درصد پوشش موالید منطقه
3. میانگین رضایت مشتریان از دفاتر نمایندگی
4. درصد میزان اثر شکایت از دفتر
5. درصد فریز نمونه
6. میانگین نمره کیفیت خونگیری خونگیران نمایندگی
7. درصد انطباق با دستورالعمل ها و استاندارهای کاری
8. درصد تکمیل مدارک و مستندات
9. درصد رفع نقص مدارک و اطلاعات درخواستی در دوره ارزیابی

8 دفتر نمایندگی توانستند بالاترین امتیاز را براساس شاخص های ارزیابی عملکرد در سه ماه فصل پاییز1403 کسب کنند که اسامی آنها به شرح زیر است:

1. زنجان
2. سمنان
3.  ایلام
4.  یزد
5. گلستان
6.  خراسان جنوبی
7. همدان
8.  اصفهان

دفاتر نمایندگی برتر از سوی شرکت فناوری بن یاخته های رویان مورد تقدیر قرار گرفتند. 

دفاتر نمایندگی بانک  خون بندناف رویان 

شرکت فناوری بن یاخته های رویان از سال ١٣٨٤ ذخیره سازی سلول های بنیادی خون بندناف نوزادان تازه متولد شده را آغاز کرده و با داشتن ٤٦ نمایندگی در استان‌های مختلف موفق به ذخیره‌سازی بیش از ٢٣٠هزار نمونه شده است.

پایان مطلب/

استامینوفن، که در برخی کشورها به‌عنوان پاراستامول شناخته می‌شود، یکی از رایج‌ترین داروهای مسکن و تب‌بر است که به‌طور گسترده در دوران بارداری استفاده می‌شود. با‌این‌حال، در سال‌های اخیر، نگرانی‌هایی درباره‌ی تأثیر احتمالی مصرف این دارو در دوران بارداری بر سلامت روانی و رشدی کودکان مطرح شده است. مطالعات متعددی به بررسی ارتباط بین مصرف استامینوفن در دوران بارداری و بروز اختلالاتی مانند اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی  (ADHD) و اختلال طیف اوتیسم (ASD) در کودکان پرداخته‌اند.

اختلال نقص توجه چیست

اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی (ADHD) یک اختلال عصبی‌رشدی است که در دوران کودکی آغاز می‌شود و می‌تواند در بزرگسالی ادامه یابد. این اختلال به طور عمده با سه علامت اصلی شناخته می‌شود: بی‌توجهی، بیش‌فعالی و تکانش‌گری. افراد مبتلا به ADHD ممکن است در انجام وظایف روزمره مانند مطالعه، تکمیل تکالیف مدرسه، یا پیروی از دستورات دچار مشکل شوند. علائم بی‌توجهی شامل فراموشی، دشواری در توجه به جزئیات، و ناتوانی در پیگیری وظایف تا پایان است. بیش‌فعالی نیز با رفتارهایی مانند بی‌قراری، ناتوانی در نشستن به مدت طولانی، و انجام فعالیت‌های جسمانی بیش از حد همراه است. تکانش‌گری به‌معنای انجام کارهایی بدون تفکر قبلی و ناتوانی در کنترل رفتار است که می‌تواند به مشکلاتی در روابط اجتماعی و مدرسه منجر شود. این علائم معمولاً در چندین محیط، از جمله خانه و مدرسه، مشاهده می‌شوند. برای تشخیص ADHD، ارزیابی‌های دقیق و جامع توسط متخصصان نیاز است که معمولاً شامل مصاحبه با والدین و معلمان و مشاهده رفتار کودک در محیط‌های مختلف است.

نحوه درمان ADHD

درمان ADHD به طور معمول ترکیبی از مداخلات دارویی و غیر دارویی است. درمان دارویی معمولاً شامل محرک‌ها مانند متیل فنیدیت یا آمفتامین است که می‌توانند به‌کاهش علائم بی‌توجهی و بیش‌فعالی کمک کنند. علاوه‌بر درمان دارویی، مداخلات رفتاری نیز نقش مهمی در مدیریت علائم ADHD دارند. این مداخلات شامل تکنیک‌های آموزش مهارت‌های سازمان‌دهی، مدیریت زمان، و تقویت رفتارهای مثبت می‌شود. آموزش والدین و معلمان در مورد نحوه حمایت از کودک مبتلا به ADHD نیز ضروری است، زیرا آن‌ها می‌توانند در ایجاد یک محیط حمایتی برای کودک نقش بسزایی داشته باشند. در کنار این، درمان‌های روان‌شناختی مانند رفتار درمانی و مشاوره‌های خانوادگی نیز می‌توانند به بهبود عملکرد اجتماعی و تحصیلی کودکان مبتلا به ADHD کمک کنند. در‌این‌میان، برخی مطالعات نشان داده‌اند که عوامل محیطی می‌توانند تأثیر زیادی بر بروز ADHD داشته باشند. به‌طور خاص، قرارگیری در معرض مواد شیمیایی خاص مانند استامینوفن در دوران بارداری ممکن است به اختلالات رشدی مانند ADHD کمک کند. مطالعاتی که به‌ویژه بر مصرف استامینوفن در دوران بارداری تأکید دارند، نشان می‌دهند که این دارو ممکن است با تغییراتی در ساختار مغزی جنین یا در فعالیت‌های ژنی مرتبط باشد. اگرچه هنوز بسیاری از این فرضیات در مراحل اولیه تحقیقاتی هستند، نتایج نشان می‌دهند که ممکن است ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی، از جمله مصرف داروها در دوران بارداری، در بروز ADHD مؤثر باشند. یکی دیگر از عوامل مرتبط با افزایش خطر ADHD، سابقه خانوادگی این اختلال است. مطالعات نشان داده‌اند که در بسیاری از موارد، افراد مبتلا به ADHD  والدین یا بستگانی دارند که این اختلال را نیز تجربه کرده‌اند. بنابراین، عوامل ژنتیکی در بروز  ADHD نقشی اساسی دارند. در‌کنار‌این، برخی شرایط سلامت روانی در دوران بارداری نیز می‌توانند احتمال بروز ADHD را افزایش دهند. به‌عنوان مثال، استرس مزمن یا افسردگی مادران در دوران بارداری می‌تواند خطر ابتلا به ADHD را در کودکان بالا ببرد. تحقیقات جدید در حال بررسی این است که چگونه عوامل مختلف، از جمله وضعیت سلامت روانی مادر و مواد شیمیایی محیطی، می‌توانند با هم ترکیب شده و تأثیرات بلندمدتی بر توسعه عصبی و روانی کودکان بگذارند.

بررسی ارتباط بین مصرف استامینوفن و ADHD

در سال ۲۰۲۵، محققان مطالعه‌ای را در مجله‌ی Nature Mental Health منتشر کردند که به بررسی ارتباط بین نشانگرهای زیستی خون مادران در دوران بارداری و بیان ژن‌های جفت با بروز ADHD در کودکان پرداخت. این پژوهش نشان داد که مصرف استامینوفن در دوران بارداری ممکن است با تغییراتی در بیان ژن‌های جفت مرتبط باشد که این تغییرات می‌توانند با افزایش خطر ابتلای کودکان به ADHD مرتبط باشند. این مطالعه با اندازه‌گیری سطح استامینوفن در نمونه‌های خون مادران و تحلیل بیان ژن‌های جفت، به نتایجی دست یافت که نشان‌دهنده‌ی تأثیر احتمالی مصرف استامینوفن بر رشد عصبی جنین است. محققان تأکید کردند که این یافته‌ها نیازمند تحقیقات بیشتری برای تأیید و درک مکانیزم‌های دقیق این ارتباط هستند.

مطالعه‌ی مشابه: تحلیل داده‌های پژوهش

در مقابل، مطالعه‌ای دیگر که در مجله علمی (JAMA Network) منتشر شد، به بررسی داده‌های بیش از ۲.۴ میلیون کودک متولدشده در سوئد از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۹ پرداخت. این پژوهش به‌دنبال یافتن ارتباط بین مصرف استامینوفن در دوران بارداری و بروز اختلالات عصبی‌رشدی مانند اوتیسم، ADHD و ناتوانی ذهنی در کودکان بود. نتایج این مطالعه نشان داد که بین مصرف استامینوفن در دوران بارداری و افزایش خطر ابتلا به این اختلالات ارتباط معناداری وجود ندارد. محققان با مقایسه شاخص خطر مطلق در کودکان ۱۰ ساله‌ای که در معرض استامینوفن قرار گرفته بودند با آن‌هایی که در معرض نبودند، تفاوت قابل‌توجهی در میزان ابتلا به اوتیسم، ADHD و ناتوانی ذهنی مشاهده نکردند. این نتایج نشان می‌دهد که ممکن است عوامل دیگری مانند ویژگی‌های جمعیت‌شناختی و سلامت والدین در بروز این اختلالات نقش داشته باشند.

اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی

  ADHDیک اختلال عصبی‌رشدی است که با علائمی مانند بی‌توجهی، بیش‌فعالی و رفتارهای تکانشی شناخته می‌شود. این اختلال در دوران کودکی ظاهر می‌شود و ممکن است تا بزرگسالی ادامه یابد. علائم ADHD می‌توانند شامل دشواری در تمرکز، فراموشی، ناتوانی در پیگیری وظایف، بی‌قراری و ناتوانی در نشستن به مدت طولانی باشند. تشخیص ADHD نیازمند ارزیابی دقیق توسط متخصصان سلامت روان است و باید تأثیر علائم در چندین محیط مانند خانه و مدرسه مورد بررسی قرار گیرد. درمان‌های موجود برای ADHD شامل ترکیبی از مداخلات رفتاری، آموزشی و در برخی موارد دارودرمانی است. مداخلات رفتاری می‌توانند به کودکان کمک کنند تا مهارت‌های مدیریت زمان، سازمان‌دهی و کنترل تکانه‌ها را بیاموزند. همچنین، آموزش والدین و معلمان در مورد ADHD می‌تواند به بهبود حمایت از کودکان مبتلا کمک کند.

نتیجه‌گیری

با توجه به نتایج متناقض مطالعات مختلف، هنوز توافق قطعی در مورد ارتباط بین مصرف استامینوفن در دوران بارداری و بروز اختلالات عصبی‌رشدی مانند ADHD وجود ندارد. برخی پژوهش‌ها به ارتباط مثبت اشاره دارند، در‌حالی‌که برخی دیگر چنین ارتباطی را تأیید نمی‌کنند. بنابراین، توصیه می‌شود که زنان باردار پیش از مصرف هرگونه دارو، از جمله استامینوفن، با پزشک خود مشورت کنند تا مزایا و معایب احتمالی را به‌طور کامل بررسی نمایند.

پایان مطلب/

به گزارش روابط عمومی، شرکت فناوری بن یاخته های رویان از تاریخ 3 الی 6 اسفند ماه 1403 در سالن 5 در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران میزبان بازدیدکنندگان از این نمایشگاه است. 
چهاردهمین نمایشگاه بین‌المللی مادر، نوزاد و کودک (MBC) تهران ۱۴۰۳، رویدادی تخصصی و پرمخاطب است که با هدف معرفی محصولات، خدمات و فناوری‌های مرتبط با مادران، نوزادان و کودکان برگزار می‌شود. این نمایشگاه بستری مناسب برای تولیدکنندگان، واردکنندگان، و ارائه‌دهندگان خدمات فراهم می‌کند تا به صورت مستقیم با خانواده‌ها، متخصصان و فعالان این صنعت ارتباط برقرار کنند.

این رویداد شامل نمایش و عرضه محصولات متنوعی از جمله لوازم بهداشتی، اسباب‌بازی، لباس، تجهیزات آموزشی، محصولات ایمنی، و خدمات مرتبط با سلامت و رفاه مادر و کودک است. نمایشگاه مادر، نوزاد و کودک تهران به عنوان یکی از رویدادهای برتر در این حوزه، فضایی ایده‌آل برای توسعه شبکه‌های تجاری و شناخت نیازهای بازار فراهم می‌کند.
چهاردهمین نمایشگاه بین المللی مادر و کودک تهران از تاریخ ۳ الی ۶ اسفند ماه ۱۴۰۳ در  نمایشگاه های بین المللی تهران برپا است. عموم افراد می‌توانند از این رویداد در ساعات ۸ صبح الی ۱۵ بعد از ظهر بازدید به عمل آورند.